دفتر ارتباط با صنعت
۱۳۹۹/۴/۱۲
ارتباط دانشگاهها با صنعت و جامعه
 
ارتباط دانشگاه و صنعت فرآيندي است كه در طول زمان شكل مي گيرد و برگرفته از نيازها و ضرورت ها در دوره هاي مختلف است. نگاهي به تاريخچه ارتباط دانشگاه و صنعت در ايران نشان مي دهد كه اولاً شكل گيري اين ارتباط در گذر زمان به طور اصولي پايه ريزي نشده و ثانياً محتوا و سمت و سوي اين ارتباط به درستي شكل نگرفته و هدفمند نبوده است. درحالي كه دركشورهايي كه ارتباط دوجانبه دانشگاه و صنعت در آنها قدرتمند است نشان مي دهد كه اين ارتباط از ابتدا به صورت اصولي و به صورت ساختاري پيشرفته برقرار شده است.
ارتباط صحيح و موثر دانشگاه، صنعت و جامعه مي تواند موجب ارتقاي سطح نوآوري و انتقال دانش و تكنولوژي گردد و در صورت تعامل پايدار بين  نهادها، توسعه تكنولوژي و متعاقب آن توسعه سياسي - اقتصادي و اجتماعي را مي توان انتظار داشت.
در دانشگا ههاي معتبر دنيا معمولا برقراري ارتباط با صنعت و جامعه از طريق چهار روش انجام زير مي شود:
1- Internship:
يك ارتباط كوتاه مدت سه جانبه بين دانشجويان ،اعضاي هيات علمي دانشگاه و متخصصان بخش صنعت برقرار مي شود در اين دوره، دانشجويان در قالب تيم هايي باچند رشته يا گرايش، پس از آشنايي با مشكلات واحدهاي صنعتي، نسبت به رفع اين مشكلات اقدام مي كنند.
2- Externship:
در اين طرح به دانشجويان اجازه داده مي شود كه حرفه هاي مختلف را از نزديك مشاهده و بررسي نمايند تا با ديد بازتري به انتخاب شغل آينده خويش بپردازند. طول دوره اكسترن شيپ از يك روز تا يك ماه ميتواند متغير باشد. در اين طرح دستمزدي به دانشجويان پرداخت نمي شود و بعلاوه دانشجويان بايد هزينه هاي مربوط به فعاليت هايشان را نيزخودتامين كنند.
3- Practicum:
معادل دوره كارآموزي در ايران است و بعنوان بخشي از يك سرفصل هاي آموزشي دانشگاهي محسوب مي شود و دانشجو بصورت موقت در يكي از بخش هاي صنعت يا جامعه مرتبط با واحدي كه مي گذراند، تحت نظارت به فعاليت مي پردازد . هدف اين طرح اينست كه دانشجو عملاً مطالبي كه در دانشكده، پيرامون يك موضوع آموخته است به صورت عملي و كاربردي  ببيند تا درك بهتر و عميق تري نسبت به تئوري هاي گفته شده بيابد.
4- Co Operative Education:
اين طرح بگونه اي برنامه ريزي شده است كه دانشجو پنج ترم تحصيلي خويش را به صورت تمام وقت در صنعت به كار و كسب تجربه بپردازد. اين ترم ها به ترم كاري (Work Term) معروفند.
تاريخچه ارتباط دانشگاه و صنعت در ايران:
مي توان اولين ارتباط صنعت و دانشگاه را در ايران از زمان تاسيس دانشگاه تهران (سال 1313) تا سال 1340 عنوان كرد در اين دوره تعامل دانشگاه و صنعت صرفا مبتني بر آموزش بوده است.
دوره دوم از سال 1340 تا 1360 كه در اين دوره نيز تعامل مبتني برآموزش بود و دولت همچنان براي هماهنگ سازي دانشگا هها با صنايع تلاش مي كرد با اين اختلاف كه در اين دوره كارآموزاني از دانشگاه براي آشنايي با فن آوري هاي وارداتي جديد و آشنايي بابعضي از مسائل و مشكلات صنعت، به شركت هاي صنعتي دولتي فرستاده مي شدند.
دوره سوم از سال 1360 تا 1374 است كه در اين دوره دولت تلاش كرد مبناي تعامل دانشگاه و صنعت را علاوه برآموزش به پژوهش نيز گسترش دهد براين اساس دفترهايي در وزارت علوم و تحقيقات و فناوري براي بهبود تعامل « دفتر ارتباط دانشگاه با صنعت » با عنوان دانشگاه و صنعت ايجاد شد.
در دوره چهارم دولت از سال 1374 به بعد كوشيد مبناي جديدي را براي تعامل دانشگاه و صنعت ارائه كند.اين مبناي جديد را مي توان توسعه فناوري ناميد. دولت در اين راستا از سال 1379 اقدام به تأسيس شهرك علمي و تحقيقاتي، پارك هاي علم وفناوري و مراكز رشد  نمود.*
 
 
 
 
 
* اقتباس از فصلنامه رهبري و مديريت آموزشي دانشگاه آزاد اسلامي
تاریخ به روز رسانی:
1399/03/23
تعداد بازدید:
35
امتیازدهی
میانگین امتیازها:5 تعداد کل امتیازها:1
مشاهده نظرات (تعداد نظرات 0)

ارسال نظرات
نام
آدرس پست الکترونیکی شما
شماره تلفن
توضیحات
تغییر کد امنیتی
کد امنیت
 آدرس : شهركرد، بلوار آيت الله كاشاني، ستاد دانشگاه، معاونت تحقيقات و فناوري
كدپستي :8815713471           تلفكس :33338890-038
             
                      
Qr Code
تاریخ بروز رسانی 1399/04/12
کلیه حقوق این وب سایت متعلق به دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد میباشد.
Copyright © 2014 S.K.U.M.S - All rights reserved
A+ A-
Powered by DorsaPortal